Dag 7 (Vrijdag 11/7): San Francisco City
Door: Alexandra
Blijf op de hoogte en volg Alexandra
12 Juli 2008 | Verenigde Staten, Berkeley
Eindelijk, de eerste uitstap naar San Francisco samen met Bert - vriend van mij uit België die hier ook is - en Dauwe - een student uit Gent. Hoewel ik enkele jaren geleden al in San Francisco ben geweest, moet ik zeggen dat ik mij er precies nog weinig van herinnerde, ofwel nu nog heel veel nieuwe dingen heb ontdekt!
Een ganse dagbeschrijving hier zou iets te veel plaats innemen, dus haal ik de hoogtepunten er even uit.
We startten in het Financial District tussen de hoge blokken en gingen van daaruit naar Union Square. Tot ergernis van de jongens was daar het overbekende shoppingmall Macy’s, waar wij als meiden natuurlijk moesten binnen geweest zijn! Met de roltrap gingen we van verdiep naar verdiep (en Isabel bleef geregeld al eens plakken wat langer plakken dan ons ;)) en zagen we supermooie dingen, maar wel een beetje duur soms.
Next stop was Chinatown. Hoewel hier een aparte sfeer hangt, is er niet veel meer te zien dan wat prullenwinkeltjes en enkele typisch Chinese huizen. Al snel gingen we dus via Washington Square, over Telegraph Hill naar Fisherman’s Wharf. Op weg daarheen waren wij al aan het likkebaarden bij het idee daar echte lekker verse vis te eten :D (Crossroads is wel lekker, maar heeft toch ook een beetje die vettige alma-bijsmaak). We zochten daarom op Pier 39 een gezellig visrestaurant met een mooi uitzicht op de Golden Gate Bridge in de verte. En het heeft gesmaakt!
Sidenote: Na het eten kwam de ober met een grote zilveren plaat langs waarop alle dessertjes waren uitgestald (= perfecte marketingtechniek: past heel goed in onze les trouwens!). Maar wonder boven wonder zwichtte geen enkel van ons voor de lekkernijen, tenzij de kommetjes verse aardbeien.
Het was tamelijk mistig, dus onze plannen om na de middag de Golden Gate over te fietsen, werden uitgesteld naar een andere keer. Na rustig de kust af te wandelen, namen we daarom de Cable Car terug en doorkruisten zo heel de stad. Aan de opstapplaats stonden we bijna 45min aan te schuiven. Gelukkig hadden we nog wat entertainment omdat dit de plaats was waar de Cable Car omgedraaid werd. Wat daar bij voor te stellen? De Cable Car wordt op een ronde schijf geplaatst, vervolgens duwen 2 mannen met de hand tegen de Car zodat deze een halve cirkel maakt en daarna wordt ze terug op het spoor geduwd. Opvallend waren dit natuurlijk allemaal brede mannen, ook de bestuurders zelf omdat deze constant zitten te trekken en sleuren aan één of andere ijzeren staaf.
De tocht op de Cable Car verschafte ons de nodige rust, maar ook genoeg excitement! De Car ging namelijk over de steile heuvels van San Francisco en zit leverde soms schitterende beelden op.
Volledig uitgeput vielen we wat later op de BART (een soort metro) naar huis bijna allemaal in slaap.
Mijn verkoudheid heeft mij ondertss volledig geveld. In de loop van de week was het alleen nog maar wat gesnotter, maar sinds vandaag heb ik een vreselijke hoest. ’s Morgens leek het nog alsof ik gewoon een lekker sexy schorre stem had :-p, maar tegen de avond aan kon ik niets meer zeggen en kwam er amper wat gefluister uit :-s. Gelukkig kon ik bij Wallgreens Pharmacy een hoestsiroopje gaan halen. Daar voelde ik mij net een klein kindje, omdat Bert en Dauwe moesten assisteren en alles in mijn plaats zeggen…
Anyway, ik heb nu wel een siroopje dat even ongeveer hetzelfde gevoel geeft als die tequila shot van gisteren, dus dat zal wel helpen :D!
Een ganse dagbeschrijving hier zou iets te veel plaats innemen, dus haal ik de hoogtepunten er even uit.
We startten in het Financial District tussen de hoge blokken en gingen van daaruit naar Union Square. Tot ergernis van de jongens was daar het overbekende shoppingmall Macy’s, waar wij als meiden natuurlijk moesten binnen geweest zijn! Met de roltrap gingen we van verdiep naar verdiep (en Isabel bleef geregeld al eens plakken wat langer plakken dan ons ;)) en zagen we supermooie dingen, maar wel een beetje duur soms.
Next stop was Chinatown. Hoewel hier een aparte sfeer hangt, is er niet veel meer te zien dan wat prullenwinkeltjes en enkele typisch Chinese huizen. Al snel gingen we dus via Washington Square, over Telegraph Hill naar Fisherman’s Wharf. Op weg daarheen waren wij al aan het likkebaarden bij het idee daar echte lekker verse vis te eten :D (Crossroads is wel lekker, maar heeft toch ook een beetje die vettige alma-bijsmaak). We zochten daarom op Pier 39 een gezellig visrestaurant met een mooi uitzicht op de Golden Gate Bridge in de verte. En het heeft gesmaakt!
Sidenote: Na het eten kwam de ober met een grote zilveren plaat langs waarop alle dessertjes waren uitgestald (= perfecte marketingtechniek: past heel goed in onze les trouwens!). Maar wonder boven wonder zwichtte geen enkel van ons voor de lekkernijen, tenzij de kommetjes verse aardbeien.
Het was tamelijk mistig, dus onze plannen om na de middag de Golden Gate over te fietsen, werden uitgesteld naar een andere keer. Na rustig de kust af te wandelen, namen we daarom de Cable Car terug en doorkruisten zo heel de stad. Aan de opstapplaats stonden we bijna 45min aan te schuiven. Gelukkig hadden we nog wat entertainment omdat dit de plaats was waar de Cable Car omgedraaid werd. Wat daar bij voor te stellen? De Cable Car wordt op een ronde schijf geplaatst, vervolgens duwen 2 mannen met de hand tegen de Car zodat deze een halve cirkel maakt en daarna wordt ze terug op het spoor geduwd. Opvallend waren dit natuurlijk allemaal brede mannen, ook de bestuurders zelf omdat deze constant zitten te trekken en sleuren aan één of andere ijzeren staaf.
De tocht op de Cable Car verschafte ons de nodige rust, maar ook genoeg excitement! De Car ging namelijk over de steile heuvels van San Francisco en zit leverde soms schitterende beelden op.
Volledig uitgeput vielen we wat later op de BART (een soort metro) naar huis bijna allemaal in slaap.
Mijn verkoudheid heeft mij ondertss volledig geveld. In de loop van de week was het alleen nog maar wat gesnotter, maar sinds vandaag heb ik een vreselijke hoest. ’s Morgens leek het nog alsof ik gewoon een lekker sexy schorre stem had :-p, maar tegen de avond aan kon ik niets meer zeggen en kwam er amper wat gefluister uit :-s. Gelukkig kon ik bij Wallgreens Pharmacy een hoestsiroopje gaan halen. Daar voelde ik mij net een klein kindje, omdat Bert en Dauwe moesten assisteren en alles in mijn plaats zeggen…
Anyway, ik heb nu wel een siroopje dat even ongeveer hetzelfde gevoel geeft als die tequila shot van gisteren, dus dat zal wel helpen :D!
-
13 Juli 2008 - 13:52
Nettie:
Veel beterschap hé meid! -
15 Juli 2008 - 03:24
Mama:
Amai, dat ziet er daar reuze plezant uit! Alles wat jij opsomt hebben we 7 jaar (ipv 5)geleden ook gedaan... weet je dat niet meer... behalve dat draaien van die cablecar.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
