Dag 9 (Zondag 13/7): Rafting & Whine Tasting
Door: Alexandra
Blijf op de hoogte en volg Alexandra
15 Juli 2008 | Verenigde Staten, Berkeley
Een paar dagen geleden hadden we via internet onze eerste daguitstap geboekt. ’s Morgens vroeg al werden we opgepikt door Mercedes (naam van het meisje, niet de auto ;)). Zo kwamen we terecht in de stad Coloma in de Golden County, waar de American River loopt. De naam Golden County komt van de gold rush hier vroeger. Zelfs nu zoeken kinderen voor de fun soms nog goud in de rivier en af en toe vinden ze wel iets (maar natuurlijk niet genoeg om rijk van te worden).
Aangekomen aan de rivier, ruilden we onze slippers voor echte rafting-booties, werden we klaargestoomd met een safety-talk, dichtgesnoerd met de life-vest en daarna konden we eindelijk starten.
De tocht begon tamelijk rustig, zodat de ‘guide’ de tijd had om ons enkele basisbegrippen te leren, zodat we haar orders zouden opvolgen wanneer ze plots dingen zou schreeuwen onderweg. Hierover hebben we trouwens een hilarisch filmpje waarbij we allemaal netjes rechtop drijven op plat water en zachtjes roeien, en dan plots duiken we allemaal in de boot alsof we midden in wildwater zitten :p! Lijkt een beetje belachelijk, we moeten het toegeven, maar het is echt lachen!
Onderweg hadden we tamelijk wat rustige stukken, maar ook genoeg sensatie! Eén van de boten achter ons had een iets wat wildere ‘guide’, die was uitgedaagd door zijn team om de boot te doen kantelen. Wij hadden perfect zicht op deze stunts, maar waren tegelijkertijd ook de rescue-boot van dienst. Dus toen hij er inderdaad in sloeg zijn boot om te gooien, moesten wij maar snel snel roeien en iedereen uit het water vissen. Sensatie gegarandeerd!
Maar mensen is niet het enige wat wij gered hebben, want er was ook één man die met z’n hond aan het raften was (blijkbaar iets dat die heel vaak deed). We vroegen ons al af hoe lang het ging duren eer dit mis liep, en wat later ‘hond overboord!’. Stel je maar even voor: zo’n spartelende Duitse herder met een rode lifevest aan, die je dan in een raft omhoog moest trekken... Caroline kreeg hem bijna niet uit het water omdat hij zo zwaar was!
Na al deze sensatie volgde het laatste wilde stuk. Hierin werden foto’s getrokken en deze zijn echt fantastisch (check them out below!).
Bij de aankomst kregen we een typisch Amerikaanse BBQ met vettige burgers en hotdogs, maar het smaakte ons wel. Zeker nu we allemaal uitgeput waren van het roeien!
Namiddag: whine tasting! Dat viel eigenlijk een beetje tegen voor mij. We probeerden een stuk of 7 verschillende wijnen, maar geen enkele van die Californische wijnen kon tippen aan wat wij gewoon zijn in Europa. Vandaar: geen souverniertje voor de papa (wees gerust papa, ik vind nog wel iets anders ;)).
En dan heel heel flink las ik ’s avonds laat al de rest van mijn artikels nog tegen morgenvroeg!
Aangekomen aan de rivier, ruilden we onze slippers voor echte rafting-booties, werden we klaargestoomd met een safety-talk, dichtgesnoerd met de life-vest en daarna konden we eindelijk starten.
De tocht begon tamelijk rustig, zodat de ‘guide’ de tijd had om ons enkele basisbegrippen te leren, zodat we haar orders zouden opvolgen wanneer ze plots dingen zou schreeuwen onderweg. Hierover hebben we trouwens een hilarisch filmpje waarbij we allemaal netjes rechtop drijven op plat water en zachtjes roeien, en dan plots duiken we allemaal in de boot alsof we midden in wildwater zitten :p! Lijkt een beetje belachelijk, we moeten het toegeven, maar het is echt lachen!
Onderweg hadden we tamelijk wat rustige stukken, maar ook genoeg sensatie! Eén van de boten achter ons had een iets wat wildere ‘guide’, die was uitgedaagd door zijn team om de boot te doen kantelen. Wij hadden perfect zicht op deze stunts, maar waren tegelijkertijd ook de rescue-boot van dienst. Dus toen hij er inderdaad in sloeg zijn boot om te gooien, moesten wij maar snel snel roeien en iedereen uit het water vissen. Sensatie gegarandeerd!
Maar mensen is niet het enige wat wij gered hebben, want er was ook één man die met z’n hond aan het raften was (blijkbaar iets dat die heel vaak deed). We vroegen ons al af hoe lang het ging duren eer dit mis liep, en wat later ‘hond overboord!’. Stel je maar even voor: zo’n spartelende Duitse herder met een rode lifevest aan, die je dan in een raft omhoog moest trekken... Caroline kreeg hem bijna niet uit het water omdat hij zo zwaar was!
Na al deze sensatie volgde het laatste wilde stuk. Hierin werden foto’s getrokken en deze zijn echt fantastisch (check them out below!).
Bij de aankomst kregen we een typisch Amerikaanse BBQ met vettige burgers en hotdogs, maar het smaakte ons wel. Zeker nu we allemaal uitgeput waren van het roeien!
Namiddag: whine tasting! Dat viel eigenlijk een beetje tegen voor mij. We probeerden een stuk of 7 verschillende wijnen, maar geen enkele van die Californische wijnen kon tippen aan wat wij gewoon zijn in Europa. Vandaar: geen souverniertje voor de papa (wees gerust papa, ik vind nog wel iets anders ;)).
En dan heel heel flink las ik ’s avonds laat al de rest van mijn artikels nog tegen morgenvroeg!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
